Алехновіч Наталля вучыцца на 2 курсе машынабудаўнічнага факультэта на спецыяльнасці “Эканоміка і арганізація вытворчасці”. Сур’ёзная справа, нічога не скажаш. Але дзяўчына заўсёды знаходзіць у сваім жыцці месца для творчасці: з ранніх год захаплялася паэзіяй, малявала, танчыла, спрабавала сябе ў акторскам майстэрстве, прымала ўдзел у разнастайных канферэнцыях і нават балатавалася ў палату моладзі.
— На самой справе, ў першую чаргу, мяне прыцягвала магчымасць па-рознаму выказаць сябе. Гэта значыць, я не магла сказаць, што я бачу сябе як дзеяч у той ці іншай сферы. Але мне здавалася, што будзе выдатна, калі я буду ведаць як мага больш. Гэтак жа апроч творчасці я вельмі любіла чытаць энцыклапедыі і ў прынцыпе научпоп, удзельнічала ва ўсялякіх конкурсах, мяне называлі «слоўнічкам». Зараз я магу сказаць, што той чалавек, якім я з'яўляюся сёння, гэта заканамерны працяг таго, чым я пачала займацца ў дзяцінстве.
Акрамя гэтага Наталля мае шырокі культурны досвід. Яна некальки разоў была за мяжой на навучанні па абмену. Напрыклад, лагер у Швейцарыі, мэтай якога была выпрацоўка такой важнай якасці ў падрастаючага пакалення, як талерантнасць. Ці другі прыклад: міжнародная праграма Lions Clubs International: людзі з розных краін прыязджаюць у іншую краіну, абменьваюцца якімі-небудзь культурнымі звычкамі, павышаюць узровень мовы, пры гэтым вучацца ўзаемадзейнічаць з іншымі людзьмі.
— Мабыць, я б сказала, што я чалавек кантактны, камунікатыўны, творчы. Мне здаецца, гэта вельмі важна. Я ўспрымаю свет як такую вялікую коўдру, дзе кожны фрагмент — новае веданне, і толькі пазнаючы больш ты можаш не толькі пашырыць свой кругагляд, але і больш зразумець свет, у якім ты жывеш, больш зразумець сябе.
На пытанне, чаму выбрала БНТУ адказвае так:
— Нягледзячы на тое, што БНТУ называецца тэхнічным універсітэтам, называць яго чыста тэхнічным некарэктна, хоць бы таму, што тая спецыяльнасць, на якой я зараз навучаюся, — эканоміка і арганізацыя вытворчасці, лічыцца гуманітарнай навукай. Але ўсё ж такі, я абрала БНТУ таму што, мне здаецца, што гэта адзін з ВНУ, дзе ёсць магчымасць атрымаць добрую адукацыю. Таксама мне падаецца важным разбірацца ў тэхналагічных працэсах, так як у сучасны час на іх вельмі шмат што грунтуецца.
Наталля расказвавае, что з 9 класа ўжо ведала, што будзе паступаць ў БНТУ на спецыяльнасць “Эканоміка і арганізація вытворчасці”.
— Да ўсяго іншага я заўсёды хацела пісаць кнігі. Аднак на сённяшні момант я прыйшла да кампрамісу: я магу быць і інжынерам-эканамістам, і пісьменнікам. Мне здаецца, так нават лепш: таму што па-сапраўднаму пісаць цікавы дэталёвы сюжэт можна толькі калі ты сам неяк развіваешся і даведаешся як мага больш шмат новага.
Пры гэтым у БНТУ ёсць шмат магчымасцей для творчай дзейнасці: ёсць некалькі аб'яднанняў паэтаў, у навуковай бібліятэцы праводзяцца ўсякія квізы, ёсць некалькі вакальных аб'яднанняў, магчымасць для заняткаў спортам. Выдатная магчымасць праявіць сябе для першакурснікаў — гэта Перваш. Потым Вясна БНТУ. Гэтае мерапрыемства ўключае у сябе некалькі этапаў: Дзень музыкі, Дзень песні, Дзень СТЭМу і Дзень танцу. Удзельнічаць у Вясне БНТУ натхняе тое, што ты выступаеш за свой факультэт. А таксама гэта цудоўная магчымасць завесці новыя знаёмства.
— Што для цябе самае галоўнае ў вучобе?
— Самае важнае для мяне ў вучобе — гэта магчымасць выказацца. Мне падабаецца, калі навучанне пабудавана на тым, каб мы часам спрачаліся ў рамках навучальнага працэсу. Мне падабаецца, калі мне задаюць пытанні, але не для таго, каб неяк паставіць у няёмкае становішча, а для таго, каб я сама паспрабавала знайсці адказ і, такім чынам, прарабіла маленькі шлях. Таму што на самой справе ніякія з адкрыццяў, якія мы ведаем, не былі зроблены проста так. Няма. Людзі ж не ведалі шмат чаго ў плане інфармацыі, яны рабілі адкрыцця, яны неяк адольвалі сябе, шукалі новае, адыходзілі ад устойлівых шаблонаў і адкрывалі тое, што зараз мы проста прымаем як факт.
Але калі у цябе столькі розных захопленняў, важна ўмець правільна распараджацца сваім часам. Наталля дзеліцца, што шмат сіл уходзіць на тое, каб пісьменна размеркаваць свае задачы. Пры гэтым, нескладана сумяшчаць заняткі ў ВНУ і іншыя справы:
— На самой справе, мне падабаецца тое, што на МСФ навучальны працэс пабудаваны такім чынам, што курсы чаргуюцца па зменах. Я ведаю, што ў гэтым годзе ў мяне першая змена, атрымліваецца, што другая змена цалкам вольная, мне прасцей падбіраць сваю нагрузку. Напрыклад, я ведаю, што ў сем гадзін вечара я дакладна буду незанятая, магу на гэты час нешта планаваць. У іншых ВНУ гэта не так. Так як няма выразнага падзелу на першую і другую змену, пары могуць працякаць некалькі хаатычна ў тым плане, што ты можаш прыйсці на пары да васьмі, а сысці дадому ў сем вечара. У БНТУ не так.
У Наталлі ёсць свае правілы распарадку дня. Напрыклад, перш за ўсё пасля вучобы яна робіць хатнія справы, потым тое, што неабходна спешна зрабіць. Потым яна адпачывае, пье гарбату і ідзе далей па раскладзе на курсы.
— Ці ўмееш ты казаць магчымасцям «не»?
— У мяне праблемы з тым, каб гаварыць «не» не толькі магчымасцям, але і людзям. Але зноў-такі, на такой выдатнай дысцыпліне, як менеджмент, я навучылася цвяроза ацэньваць свае магчымасці. І, напэўна, самае галоўнае пытанне, якое трэба паставіць кожнаму эканамісту, як мне здаецца, і ў прафесійнай дзейнасці, і ў асабістым жыцці, гэта пытанне рызыку. Калі ты разумееш, што рызык вельмі вялікі і ты наўрад выцягнеш нейкае мерапрыемства — лепш не трэба.
Фатаграфія Наталлі вясіць на дошцы гонару. Яна расказвае, як яна змагла дабіцца добрых рэзультатаў у вучобе.
— Многія студэнты, пасля таго, як здалі ЦТ, адчуваюць эйфарыю. І яны абсалютна заслугоўваюць адчуваць нейкую гонар за сябе, таму што найвелізарны шлях пройдзены, і пачынаецца новы віток жыцця. Так што гэта абсалютна натуральна, што студэнты трошкі адрываюцца ад рэальнасці. Але, справа ў тым, што калі адрыў адбыўся занадта грандыёзна, то ёсць рызык таго, што першы семестр першага курса праходзіць непрадуктыўна. Такім чынам студэнты да сесіі рыхтуюцца на сярэднім узроўні, з-за гэтага баллы дрэнныя. Яны не разумеюць, што ўсё сур'ёзна. Як, напрыклад, вось у школе: ты атрымаў тройку па кантрольнай, і гэта проста непрыемна. Можа на кагосьці ў сям'і палаяцца, ці скажуць: “Ну, з кім не бывае”. Так, з кім не бывае, але праблема ў тым, што ў ВНУ адзнакі ніжэй 4 не прахадныя. Такім чынам, заваліў ты на тры — гэта пераздача, гэта стрэс. У мяне не было пераздач. Я з самага пачатку навучальнага семестра працавала, я вельмі хутка ўлілася ў навучальны працэс. Так што мая самая галоўная парада — гэта з самага пачатку прыступаць да вучобы. А таксама ўсім вядомая, не мной прыдуманая парада: спачатку ты працуеш на залікоўку, а потым залікоўка працуе на цябе. Таксама, яшчэ вельмі дапамагае ўдзел у канферэнцыях і якіх-небудзь творчых заданнях па прадмеце.
Студэнтка ўпэўнена, што творчыя заданні пашыраюць кругагляд, дапамагаюць фарміраваць паняційны апарат, робяць чалавека больш гатовым для нестандартных метадаў рашэння задач. Але калі у вас няма мэты як-небудзь сябе развіваць у гэтай сферы і вас задавальняе ў будучыні праца выканаўцам, то ніякія творчыя навыкі не спатрэбяцца. Але для вынаходак, для працы кіраўніком усё гэта вельмі важна. Матэматыка, фізіка, термех — гэта ўсё творчасць. Таксама яна лічыць, што залішне сухая падача інфармацыі і выкарыстанне толькі дзелавога падыходу не спрыяюць развіццю і росту, а толькі нагнятаюць.
— Мне здаецца, што ў кожным чалавеку гарыць агонь. І ў нас ва ўсіх ёсць патэнцыял. І чым больш ты спрабуеш, тым больш даведаешся пра сябе, ты расчыняеш сябе. І мне падаецца вельмі важным зрабіць усё, каб не звесці агню. Самае простае, што можна зрабіць, гэта працягваць пошукі. Запісвацца на курсы, хадзіць на мерапрыемствы, знаёміцца з новымі людзьмі, глядзець на такія магчымасці, на якія вы раней баяліся звярнуць сваю ўвагу, думаючы, што гэта не для вас ці гэта будзе цяжка. Зусім не. Нават калі спачатку будзе цяжка, але ў працэсе вы атрымаеце значна больш, нават калі вы разумееце, што вы прыступалі пройдзе не зусім так, як вы на гэта разлічвалі. Вы атрымаеце магчымасць адстойваць сваё меркаванне і выказацца як асоба. Самае галоўнае, што я магу пажадаць усім студэнтам, гэта не стаўце на сабе крыж і не стаўце сабе рамкі. Зыходзячы з школьнага вопыту можа здацца, што тыя ці іншыя прадметы дакладна не для вас. Але гэта не праўда. Вы можаце ўсё. Калі вы досыць моцна будзеце капаць у патрэбным кірунку, вы абавязкова ўсяго дасягнеце. Як гаворыцца, стукайцеся ва ўсе дзверы, якая-небудзь адкрыецца.
